จากกันด้วยความเศร้า

ละครซิทคอม “เป็นต่อ” ตอนดึกๆ ทางช่อง 3 ลาจอไปเมื่อวันพฤหัสฯ ที่ผ่านมา (9 ก.พ. 2555)

เนื่องจากรู้ว่า “เป็นต่อ” ตอนอวสานผมจึงลองติดตามดูสักหน่อย ทั้งๆ ที่ก่อนหน้านี้ก็ดูบ้างไม่ดูบ้างตามประสา

สำหรับผู้ที่ไม่รู้จักหรือไม่เคยดูละครซิทคอมที่ค่อนข้างดังเรื่องนี้ ผมขอเล่าพล็อตให้ฟังคร่าวๆ ครับ

“เป็นต่อ” เป็นเรื่องราวของผู้ชายคนหนึ่งที่ชื่อว่าเป็นต่อ อยู่อาศัยในคอนโดฯ กับน้องสาวชื่อ “พอใจ” เป็นต่อนั้นทำงานในบริษัทเดียวกับพี่หมอน (หัวหน้ารับบทโดยคุณผอูน) พี่อู้ด พี่ยมและวอก เป็นทั้งเพื่อนร่วมงานและเพื่อนร่วมวงเหล้า โดยชายหนุ่มกลุ่มนี้ชอบไปขลุกอยู่ที่ผับชื่อ “บางบาร์” ของเจ๊มินท์

ความสนุกของละครซิทคอมนั้นเล่นกับสถานการณ์จึงได้ชื่อว่า situation – comedy ความสนุกอยู่ที่ตัวบทที่จะต้องมีลูกรับลูกส่งลูกหยอดมุกกันกระจายและออกไปในทางเรียกเสียงหัวเราะมากกว่าต้องการจะให้คนซาบซึ้งร้องไห้ ซึ่งละคร “เป็นต่อ” ก็เช่นเดียวกัน เกือบจะทุกตอนจึงเน้นมุขตลกที่มีการเจ็บเนื้อเจ็บตัวบ้างหรือการใช้ถ้อยคำที่เกือบๆ จะเรียกได้ว่า “หยาบหู” หรือค่อนข้างจะเหมือนจริงมากๆ เวลาที่เราใช้ภาษาพูดคุยกับเพื่อนสนิมเวลาที่จะแซวหรือขบกัด จึงเป็นตัวอย่างที่ไม่ค่อยดีนักสำหรับเด็กๆ และเยาวชน ซึ่งเท่าที่ทราบก็ชอบดูละครเป็นต่อกันทั้งนั้น (อย่างหลานๆ ผมเมื่อก่อนถึงกับเคยขอให้ผู้ปกครองอัดเทปละครเรื่องนี้ไว้ให้ดูเพราะออกอากาศดึกเกินไป เกรงว่าจะตื่นไม่ทันไปเรียน)

แต่ละคร “เป็นต่อ” ในตอนสุดท้ายหลังจากที่ออกอากาศมาอย่างต่อเนื่องยาวนาน 7 ปีกลับไม่สนุกและไม่อาจเรียกเสียงหัวเราะได้เหมือนเคย จะว่าทีมงานหรือคนเขียนบทเกร็งไปหรือเปล่าก็ไม่รู้ที่จะต้องทำตอนสุดท้าย และที่สำคัญก็คือกลับเต็มไปด้วยความพยายามที่จะทำให้เกิดความซาบซึ้งและความเศร้าของการแยกย้ายจากลา (ของเป็นต่อและเพื่อนๆ ที่เคยร่วมงานในบริษัทเดียวกัน) และความรักของ “เป็นต่อ” กับอดีตแฟนเก่า “ทิพย์” ที่ตัวเขาอยากจะกลับไปสานต่อและเริ่มต้นกับหญิงสาวใหม่อีกครั้ง แต่กลับพบว่าทิพย์มีคนที่คบหาดูใจอยู่แล้ว

เรื่องก็เลยลงเอยตรงที่ว่าคืนนั้นผมใช้เวลาตอนห้าทุ่มเศษถึงเที่ยงคืนกว่าๆ ดู “เป็นต่อ” ที่ไม่สนุกและไม่ประทับใจ อย่างน้อยก็เทียบกับตอนปกติธรรมดาที่เคยออกอากาศมาที่ทำให้ได้หัวเราะหรือสนุกกับมุขที่เกิดขึ้นอยู่บ้าง

แต่กระนั้นก็ตามเนื่องจากเป็นตอนจบ เป็นตอนสุดท้ายที่ “เป็นต่อ” จะออกอากาศและคงจะไม่หวนกลับมาทำใหม่ให้ดูได้อีก ผมจึง (ทน) ดูต่อไปด้วยจิตใจที่ไม่คิดที่จะวิพากษ์วิจารณ์ แต่คนที่ร่วมดูทีวีจอเดียวกับผมอยู่ในตอนนั้นสิครับถึงกับลั่นปากออกมาว่า “น่าเบื่อ ละครไทยตอนจบชอบที่จะทำให้เศร้าๆ” ทำไมต้องทำให้เศร้าด้วยก็ไม่รู้…

ทันทีที่ได้ยินเสียงบ่นของคนข้างๆ ดังออกมา ผมก็เห็นคล้อยตามในทันที

จะมีทางเลิอกสำหรับละครซิทคอมตอนจบเช่นเรื่องนี้ในทางอื่นแบบอื่นอยู่อีกไหม ที่จะไม่ต้องจบลงด้วยความเศร้า

…ทำไมต้องจากลาจากกันด้วยความเศร้า ปล่อยให้ชีวิตจริงๆ เป็นเช่นนั้นก็พอได้ไหม ขอให้ฉันได้สนุกและหัวร่อไปกับละครซิทคอมต่อไปเหมือนเดิม…จะได้ไหม

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s