ที่ชอบๆ

ที่ชอบๆ อ่านว่า “ที่ชอบ…ชอบ” นะครับ ไม่ใช่ที่ชอบ…ที่ชอบ เหมือนเวลาที่เราต้องการอวยพรให้คนที่เรารักขี้หน้ามากๆ ให้หายหน้าไปที่ตรงนั้น

เรื่องของเรื่องที่ควรจะนำมาบอกเล่าไว้ตรงนี้ก่อนที่ผมจะลืมก็คือผมเกือบที่จะได้ไปออกทีวีในรายการ book blog gang อินเทอร์เน็ตทีวีทางช่อง True Life อีกครั้งหนึ่ง หลังจากที่เคยไปออกเพื่อพูดคุยถึงหนังสือ “วันที่ชีวิตเดินทาง” ของผมมาแล้วครั้งหนึ่งเมื่อปลายปี 2553 (เดือนพฤศจิกายน) ที่ผ่านมา

คราวนี้ทางรายการจำเพาะเจาะจงว่าต้องการพูดคุยเกี่ยวกับ “หนังสือต่างประเทศที่ชอบๆ” (ที่ชอบชอบ) ซึ่งเป็นแรงบันดาลใจในการมาทำงานเขียนของผม โดยกำหนดมาว่าให้ผมเลือกมาพูดคุยสามเล่มด้วยกัน

หนังสือที่อ่านและที่ผมชอบๆ นั้นมีมากมายหลากเล่มมากตามอายุและประสบการณ์ในการอ่าน นอกจากนี้ยังขึ้นอยู่กับอารมณ์ ความรู้สึก ความชอบหรือความต้องการเรียนรู้ค้นหาเรื่องอะไรในช่วงใดช่วงหนึ่งอีกต่างหาก ดังนั้นย่อมไม่ง่ายเลยที่จะเลือกหนังสือ (ต่างประเทศ) มาระบุยืนยันถึง “ความชอบเป็นพิเศษ” จนถึงกับต้องบอกต่อคนอื่นๆ (ในรายการทีวีที่ติดต่อมาได้)

ผมเคยชอบ “เจ้าชายน้อย” (Little Prince) ของอังตวน เดอ แซงเต็กซูเปรี หรืองานเขียนที่อ่านง่ายแต่ลึกซึ้งของวิลเลียม ซาโรยัน ช่วงหนึ่งผมก็ชอบงานเขียนของกาเบรียล การ์เซีย มาร์เควซ ผู้ประพันธ์ “หนึ่งร้อยปีแห่งความโดดเดี่ยว” หรือหนังสือเกี่ยวกับชีวิตอินเดียนแดงอย่างลิตเติลทรี รวมทั้งหนังสืออย่างจินตนาการไม่รู้จบ โมโม่ ฯลฯ

ผมจึงต้องนั่งลงชั่งใจและใคร่ครวญให้ดีว่า “หนังสือต่างประเทศหรือนักเขียนต่างประเทศที่ประทับใจ 3 เล่ม” ของผมเองนั้น ควรจะเป็นใครหรือมีเล่มไหนบ้าง

ในที่สุดผมก็ได้เลือกสามเล่มนี้ นั่นคือ “วอลเดน” (Walden) ของเฮนรี เดวิด ธอโร Into the Wild ของจอห์น คราเคาเออร์ และสุดท้ายก็คือ “ธรรมดาที่ไม่ธรรมดา” ซึ่งแปลมาจากผลงานของโรเบิร์ต ฟูลกัม พอดีว่าพอถึงวันนัดหมายที่จะต้องไปออกอากาศซึ่งเป็นรายการสดของวันที่ 3 เมษาฯ ที่ผ่านมาตอนหนึ่งทุ่มผมกลับไม่สามารถไปร่วมรายการได้เพราะไม่สบาย เป็นไข้หวัดยังไม่สร่างดี

นี่คือโฉมหน้าของหนังสือที่ผมเลือกแล้วว่าชอบๆ …ประทับใจครับ ก่อนที่จะลืมและไม่ได้ไปออกอากาศต้องรีบนำมาลงและนำมาเล่าเสียหน่อย


ซึ่งก็น่าแปลกและโดยไม่ตั้งใจที่ทั้งสามเล่มที่ผมเลือกมาไม่ใช่วรรณกรรมหรืองานประพันธ์ แต่กลับเป็นงานคิดงานเขียน เชิงสารคดีหรือข้อเขียนแบบความเรียงมากกว่า ดังนี้พอจะสรุปได้ว่าผมชอบอ่านงานสารคดีมากกว่านิยายหรือเรื่องสั้น วรรณกรรมต่างประเทศกระมัง

ป.ล. ทางฝ่ายรายการยังถามคำถามอื่นๆ ที่จะใช้ในการพูดคุยในรายการอีกนะครับ คือ

– เริ่มต้นทำงานเขียนของตัวเองได้อย่างไรและเมื่อไหร่
– ขั้นตอนการทำงานเขียนของพี่อิทธิฤทธิ์
– สำหรับพี่อิทธิฤทธิ์ การอ่านสำคัญอย่างไรบ้าง
– ฝากถึงน้องๆ ผู้ชมทางบ้าน : อยากเป็นนักเขียนต้องทำอย่างไร หรือการอ่านสำคัญอย่างไร
– ฝากถึงช่องทางติดต่อและผลงานล่าสุดของพี่อิทธิฤทธิ์

ซึ่งทั้งหมดนี้ก็ล้วนเป็น “คำถาม” หรือการชวนคุยที่ชวนตอบนะครับ เสียดายอย่างยิ่งที่ไม่ได้ไปพูดคุยเกี่ยวกับ (หนังสือ)ที่ชอบๆ และออกรายการครับ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s