ความสุขที่เบ่งบาน

ความสุขในชีวิตบางทีบางหนเดินทางมาหาเราอย่างเงียบเชียบเรียบง่าย ไม่เรียกร้องไม่คาดหวัง

สองสามวันก่อนผมเดินออกจากบ้านในยามสาย พลันสายตาก็ไปปะทะเข้ากับกลุ่มสีชมพูอันอ่อนนุ่มน่าสัมผัสบนเรือนยอดของต้นไม้ ซึ่งยามนี้ดูไม่เหมือนต้นไม้สักเท่าไรนัก เพราะว่าไม่มีใบแล้ว แต่กลับมีดอกสีชมพูบนสะพรั่งอยู่เต็มต้น และกลีบดอกที่ร่วงหล่นมากมายอยู่ใต้ต้นนั้นก็ให้ความรู้สึกอบอุ่นยากจะเอ่ย

ต้นไม้ที่เห็นเป็นเหมือนแจกันใบใหญ่หรือต้นดอกทิชชูสีชมพูอ่อนฟูฟ่องวันนั้นก็คือต้นชมพูพันธุ์ทิพย์หรือตาเบบูย่าต้นเก่าแถวบ้านที่ทุกฤดูร้อนมันจะเหมือนมีนาฬิกาปลุกบอกเวลา ผลิดอกเป็นความสุขที่เบ่งบานออกมาให้ได้ชมกันด้วยความเต็มอกเต็มใจ

ผมมีความสุขไม่น้อยที่ได้บังเอิญมองเห็นดอกไม้แห่งสายลมร้อนที่ผลิบานกันอย่างพร้อมเพรียงในช่วงเวลานี้ ทั้งต้นชัยพฤกษ์ ต้นอินทนิล ตะแบก เสลา หรือแม้แต่คูณสีเหลืองแจ่มและดอกจานสีแสดสดที่มักจะเห็นได้นอกเมืองไกลๆ กว่าที่จะเป็นไม้กลางเมืองเหมือนไม้ฤดูร้อนอื่นๆ บรรดาไม้ดอกยืนต้นเหล่านี้ทำให้เมืองดูอ่อนโยน น่ารักและโปรยปรายความสุขทางสายตาให้แก่ผู้คนที่ได้พบเห็น

ผมไม่รู้ว่าใครเป็นคนเลือกไม้ดอกยืนต้นที่ผลิดอกสีสดสวยเหล่านี้มาปลูกไว้ตามริมถนนในกรุงเทพฯ หลายๆ สาย แต่ก็นึกขอบคุณไม่ได้ และรู้สึกได้ทุกคนที่เดินผ่านทางหรือนั่งรถเมล์ผ่านไปพบต้นไม้แสนงามในยามนี้เข้า ทุกคนก็จะรู้สึกดีต่อโลกต่อการใช้ชีวิต

แม้จะรู้ดีว่าสิ่งที่ได้เห็นเป็นช่วงเวลาชั่วครู่ ไม่ยาวนานนักเหมือนกับการเบ่งบานของดอกไม้เหล่านี้

แด่ดอกไม้ฤดูร้อน การเบ่งบานที่แสนสั้นของความสุข

7 thoughts on “ความสุขที่เบ่งบาน

  1. บางทีถ้าคนเรารู้จักหยุดความคิดในชีวิตประจำวันและให้ธรรมชาติบำบัดแม้เพียงพักด้วยสายตาเพียงชั่วครู่ก็มีผลต่อจิตใจในทางที่ดีมีพลังชีวิตขึ้นอีกเยอะ

    • สบายดี ขอบคุณครับ เราเองจำเพื่อนไม่ได้จริงๆ เพราะอ่านและเดาจากชื่อภาษาอังกฤษ (เลยไม่กล้าเดาว่าเป็นใคร) ยังไงก็ขอบคุณที่เข้ามาอ่านและทักทายกันนะครับ

  2. สบายดีนะ มีโอกาสจะหาหนังสือของนายมาอ่าน ยินดีด้วยจริงๆๆ เพิ่งทราบข่าวคราว อาจช้าแต่คงไม่สายที่จะมาทักททายเพื่อนเก่านะ

  3. เพื่อนเก่ารุ่นมัธยมปลาย ชอบให้นายเขียนหน้าปกรายงานวิชาภาษาไทยให้เพราะชอบลายมือเธอจริงๆๆ
    นายเคยเขียน คำคมคำหนึ่ง ให้เรา ” จงเป็นเช่นประภาคารท่ามกลางทะเลบ้าแห่งชีวิต ” ได้ได้ผลนะอิท เราพยายามทำ ควบคุม ตัวเองให้เป็นดังเช่นประภาคาร มาตอนนี้คลื่นชีวิตค่อนข้างจะผ่อนคลาย ให้เราบ้าง ธรรมชาติบำบัดได้มากทีเดียวค่ะเราอยู่เวลลิงตันมีครอบครัวอยู่ที่นี่ค่ะ

    เหมียว นฤมล กาญจนพัฒน์ เลขที่ ต่อจาก ธิดารัตน์

    • แค่บอกว่าเหมียว เราก็จำได้แล้ว นี่ก็พยายามจะเดาจากชื่อภาษาฝรั่งเธออยู่ ไม่ได้ข่าวคราวกันนานเลยนะเหมียว คิดถึงๆ ไปอยู่เวลลิงตันนานหรือยัง ส่งอีเมลหรือมีเฟซบุ๊กไหม แอดเรามาหน่อยสิ ที่ ittiritp@gmail.com ไว้คุยกันพื่อน

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s