ปลูก…ที่ปลายมือ

บ่ายวันนี้ผมบังเอิญได้พบเห็นการฆาตกรรมที่น่าสยดสยอง

มิใช่การลงมือโดยคนที่กระทำต่อคนอีกคนหนึ่ง แต่ก็เป็นการกระทำของคนต่อสิ่งมีชีวิตอีกสายพันธุ์หนึ่ง

เรื่องคงไม่น่าสยดสยองมากมายสำหรับผมถึงปานนี้ถ้าหากว่าผมไม่ได้เคยมีอาการ “ตกหลุมรัก” ต่อสิ่งที่ได้ถูกกระทำ…

บ่ายวันนี้ผมเห็นผู้หญิงคนหนึ่งกำลังเด็ดดึงหักถอนต้นผอมสูงชะลูดของต้นดอกไม้ที่ผมจำชื่อไม่ได้ถนัดถนี่ ผมเคยได้ยินมาว่าเป็นต้นชื่อ “ดอกข้าวใหม่” (ดอกชมนาด) ที่ส่งกลิ่นหอมอ่อนๆ ต้นไม้ต้นนี้เป็นไม้กระถางที่มีลำต้นผอมชะลูดดังว่าและกิ่งก้านระเกะระกะ ไม่น่ารักไม่น่ามองของบ้านที่อยู่เยื้องๆ กับหลังบ้านของผม แต่ผมก็ไม่เคยคิดว่ามันจะถูกดึงทิ้งหรือเด็ดถอนไปอย่างไม่ไยดี…ราวกับเห็นภาพของการฆาตกรรมก็ไม่ปาน

บ้านของผมเป็นบ้านตึกแถวครับ พื้นที่หลังบ้านที่มีอยู่อย่างจำกัดจำเขี่ยผมก็เจียดมาปลูกต้นโมกบ้าง ต้นพลูด่างบ้าง ซึ่งล้วนแล้วแต่เป็นไม้กระถางขนาดย่อมๆ ทั้งนั้น (ล่าสุดผมลงกะเพราไปสามกระถางเล็กๆ พอได้เด็ดยอดไปผัดแล้วสองที) แม้ต้นไม้ทั้งหมดจะไม่เรียบร้อยงามตาหรืออาจจะดูระเกะระกะรกเรื้อไปบ้าง แต่ผมก็รักและเอ็นดูสิ่งมีชีวิตที่ไม่เป็นพิษเป็นภัยแก่ใครดังต้นไม้ทั้งหลายเหล่านี้

ผมจึงรู้สึกเหมือนกับจะสยดสยองที่เห็นการกระทำอย่างไม่ไยดีอย่างเลือดเย็นของคนที่ไม่มีหัวจิตหัวใจ (เธออาจจะเป็นแม่บ้านที่ได้รับคำสั่งมาก็เป็นได้) ให้หักทึ้งเด็ดทิ้งซึ่งต้นดอกข้าวใหม่ต้นที่ผมเคยแอบชอบและแอบดอมดมกลิ่นคราที่มันเคยออกดอก โดยที่ผมไม่มีโอกาสได้ยื่นมือช่วยเหลือชีวิตชีวิตนั้นเอาไว้แม้แต่น้อย

เรื่องนี้ทำให้ผมนึกถึงสักสองสัปดาห์ก่อนที่น้องสาวคนหนึ่งที่เพิ่งเดินทางกลับจากเมืองแคนเบอร์ร่า ออสเตรเลียแวะมากินขนมจิบกาแฟพูดคุยกันในยามบ่ายวันหนึ่งที่บ้านผม และในหลายๆ เรื่องที่เราพูดคุยกันอย่างออกรสออกชาติก็คือเรื่องของการปลูกต้นไม้หรือการปลูกพืชผักสวนครัวเพื่อสร้างความเขียวให้กับบ้านกับเมือง เป็นกิจกรรมที่ดีและมีแต่แง่บวกในการเป็นมนุษย์ในป่าคอนกรีตที่จะมีต้นไม้ผักใบเขียวมาช่วยดับความร้อนให้กับเมืองและแบ่งปันผลิตผลสดชื่นสะอาดปลอดภัยเพราะเราเป็นคนปลูกเองให้ได้เก็บกินได้

ผมว่าถ้าเพียงเรามีพื้นที่แม้สักเล็กน้อยแล้วลองใช้มันสมองคิดสักหน่อยว่าเราจะปลูกสวนครัวเป็นไม้กระถางหรือไม้แขวนไม้เลื้อยก็น่าจะเป็นวิถีชีวิตที่งดงามของการพึ่งตนเองและได้ทำให้ธรรมชาติเบ่งบานขึ้นในใจของคนเมืองในดินแดนอันแสนจะหยาบกระด้างแห่งนี้

แต่ก่อนอื่นใดเราจะต้องปลูก “ความรัก” ในสิ่งมีชีวิตอื่นๆ ขึ้นในจิตใจให้ได้เสียก่อนที่จะลงไปถึงการปลูก…ที่ปลายมือ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s