เอาดี

สองอาทิตย์ที่ผ่านมาในค่ำคืนวันอาทิตย์ผมนอนดูรายการทีวีรายการหนึ่งด้วยความเป็นสุขสนุกใจอย่างต่อเนื่อง

รายการที่ว่านั้นก็คือ “ที่นี่…หมอชิต” ผลิตรายการโดยบริษัท dtalk (ถ้าจำและสะกดไม่ผิด) ของคุณสัญญา คุณากร ซึ่งเป็นผู้ดำเนินรายการด้วยตัวเองอีกด้วย

สองอาทิตย์ก่อนเป็นการพาไปเที่ยวเมืองลำพูนและพูดคุยกับคุณเผ่าทอง ทองเจือ นักค้าผ้าเก่าที่ไปทำมาหากินและตั้งรกรากอยู่แถวๆ ทางใต้ของเมืองเชียงใหม่อย่างอำเภอแม่แจ่มและลำพูน ทุกวันนี้คุณเผ่าทองปลูกข้าวอินทรีย์พันธุ์เล็บนกแบบใช้การหยอดเมล็ดข้าวปลูกเหมือนปลูกข้าวดอย โดยมีแรงงานเป็นชาวปกาเกอะญอ ทำให้ได้ข้าวอร่อยๆ ออกมาขายและได้จ่ายค่าแรงในชาวบ้านในราคาที่เป็นธรรม สุขภาพที่เคยย่ำแย่จากการป่วยเป็นมะเร็งก็ดีขึ้น อารมณ์ก็พลอยดีขึ้นด้วย

รายการในคืนนั้นที่ได้ดูก็เลยเปี่ยมด้วยรสชาติบรรยากาศของ “ภาคสนาม” เห็นเปลวแดด ท้องฟ้า ภูเขา หมู่เมฆ และเข้าอกเข้าใจถึงความสุขจากการที่ได้ลงไปคลุกฝุ่นคลุกดินร่วมปลูกข้าวของคุณเผ่าทอง แขกรับเชิญในรายการ

ในอาทิตย์ถัดมาด้วยความไม่ตั้งใจผมบังเอิญเปิดไปช่องเจ็ดสีในคืนวันอาทิตย์อีกครา ก็เลยทำให้ได้ดูรายการนี้อีกครั้ง ในคืนนั้นมีการนำเสนอชีวิตของคนทำมาค้าขาย ขายอาหารตามข้างถนนแต่ก็ทำเงินได้รวยกันเป็นล้านๆ บาทของคนสามชีวิต คือเจ๊จงหมูทอดแถวพระราม4 เมตตาหมูทอดสามเสนซอย 13 และอีกรายคือก๋วยเตี๋ยวลีลาที่ผมฟังไม่ทันว่ารายนี้ทำเลอยู่ที่ไหนกันแน่

แต่ที่แน่ๆ ก็คือได้ความสนุก ได้แรงบันดาลใจ เพราะทั้งสามและสี่รายที่ได้ดูจากรายการทั้งสองตอนบอกไว้ว่าความสุขจากการใช้ชีวิตและจากการทำงานของคนเรานั้นอยู่ไม่ไกลและไม่ได้อยู่ที่ไหนเลย นอกจากการได้ลงมือทำในสิ่งที่รักและทำด้วยใจรักก็ช่วยให้ “เอาดี” ได้แล้วในการเกิดมาเป็นคน

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s