จิตใจพเนจร

…ช่วงนี้ชีวิตผมห่างเหินจากการเดินทางอย่างไม่น่าเชื่อ…

ที่ว่าไม่เชื่อนั้นไม่ใช่ว่าผมจะไม่เชื่อผมเอง ผมทั้งเชื่อและทั้งรู้อยู่เต็มอกว่าทำไมช่วงนี้ชีวิตจึงปราศจากการเดินทาง ทั้งยังรู้ว่าลึกๆ ภายในใจเองก็ไม่ได้โหยหาปรารถนาการเดินทางไปไหนมาไหนไกลๆ เหมือนช่วงชีวิตที่ผ่านมา

จริงไหมครับเวลาที่คนเราเดินทางออกไปภายนอก ไปยังจุดหมายที่ใฝ่หาที่อยากจะไปมาบ่อยๆ เข้า มันก็พลันเกิดความรู้สึกคล้ายๆ ด้านชา ทำให้การนึกหาอารมณ์ที่อยากจะควักกระเป๋าหยิบเงินออกมาตีตั๋วเดินทางหรือออกไปประลองต่อกรกับโลกภายนอกพลอยลดลงไปได้เหมือนกัน (แต่ก็ใช่ว่าจะไม่อยากไปท่องเที่ยวไหนเลยเสียทีเดียว)

แต่พักนี้ก็มีเรื่องราวที่จะต้องข้องแวะกับการเดินทางอยู่บ้าง ตรงที่เพื่อนสนิทมิตรสหายคนที่พอจะรู้จักมักคุ้นมีการเดินทางออกไปไหนไกลๆ ไปพม่า ไปญี่ปุ่น ไปเที่ยวอินเดียเหนือ มาปลุกเย้ายั่วยวนกิเลสภายในให้คำนึงถึงการเดินทางและเรื่องราวของการเดินทางขึ้นมาอยู่ลึกๆ ซึ่งไม่เชิงว่าอยากจะไปไหน แต่เป็นอาการโหยหาสิ่งที่คุ้นเคยหรือเคยชินต่างหาก

ในระหว่างนี้ผมจึงใช้ชีวิตนิ่งๆ เรื่อยๆ มีอะไรต่อหน้าก็ทำไป และที่สำคัญไม่มีการเดินทางไปไหนไกลๆ ในทาง “กายภาพ” หรือการเดินทางภายนอก มีแต่การเดินทางภายในและการปล่อยจิตใจให้พเนจรที่กระเด้งกระดอนเคลื่อนไหวไปมาไม่อยู่กับที่- ก็เท่านั้น

2 thoughts on “จิตใจพเนจร

  1. เข้ามาอ่านตามคำเชิญชวน …
    ชอบชื่อ “จิตใจพเนจร” นะพี่อิท ^^ เรื่องของพี่ตรงข้ามกับโบเลย
    เพราะตอนนี้อยากพักใจให้อยู่นิ่งๆ แล้วออกเดินทางไปค้นหาโลกภายนอกบ้าง…

    • ขอบคุณนะที่เข้ามาอ่านและแชร์ อยากไปเที่ยวไหนล่ะ หลังจากพักใจนิ่งๆ อยู่กับที่แล้ว 🙂

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s