วังเวง…ผลไม้

การเดินทางไปเที่ยวเมืองจันท์หนล่าสุดเมื่อประมาณต้นเดือนที่ผ่านมา นอกจากการแวะไปชมหาดเจ้าหลาว คุ้งวิมาน คุ้งกระเบน การเดินเล่นชุมชมริมน้ำจันทบุรีและชมโบสถ์คริสต์อายุร้อยปีในตัวเมืองแล้ว กิจกรรมอย่างหนึ่งที่ผู้ร่วมขบวนด้วยกันทั้งสามคนเห็นพ้องต้องกันก็คือการไปเที่ยวสวนผลไม้

คนที่ดูแลตารางและกิจกรรมการเดินทาง พร้อมกับหาข้อมูลมาเชื้อชวนคนอื่นๆ ในการเดินทางครั้งนี้บอกว่าเราจะไปกินผลไม้กันสดๆ ถึงในสวน พร้อมกับจะมีกิจกรรมให้เด็ดหรือสอยลูกทุเรียนหนามๆ จากต้นแล้วโยนลงมาให้อีกคนใช้ถุงกระสอบคอยรับเป็นการทดสอบ

เมื่อการท่องเที่ยวพักผ่อนชมชิมสิ่งต่างๆ ผ่านไปสองวันแล้วพอถึงวันกลับเราชักชวนกันว่าน่าจะถึงเวลาไปกินผลไม้ในสวนผลไม้ พร้อมกับอาจจะซื้อผลไม้ติดไม้ติดมือกลับบ้านไปด้วยเลย จะได้ยังคงความสดเอาไว้

พอตกบ่ายของการเดินทางวันที่สามเราก็บ่ายหน้าออกเดินทางจากตัวเมืองจันท์มุ่งหน้าไปตามเส้นทางสู่ตราดเพื่อไปยังอำเภอพลิ้ว สวนผลไม้แห่งแหลมสิงห์รอเราอยู่ แต่ก่อนหน้าจะเดินทางไปเราได้โทรฯ ไปสอบถามเส้นทางและนัดหมายเอาไว้กับเจ้าของสวนผลไม้แห่งหนึ่ง ซึ่งฟังตามน้ำเสียงแล้วน่าจะเป็นหญิงวัยน้าขึ้นไป (เธอพูดจาคล่องแคล่วทีเดียว)

เราไปถึงสวนผลไม้กันในราวบ่ายสองโมง ไม่มีนักท่องเที่ยวกลุ่มอื่นๆ พวกเรามองหน้ากันล่อกแล่กเพราะเหมือนเดินตรงเข้าไปเจอเจ้าของสวนชนิดไม่มีทางหลีกเลี่ยงได้ ข้อมูลจากการถามไถ่เธอก่อนหน้าจะมาถึงบอกว่า “กินผลไม้หนึ่งอิ่มสนนราคาคนละ 79 บาท” ผู้ร่วมเดินทางสองคนของผมบอกว่าถ้าราคานี้ไม่รวมการมีทุเรียนให้เรากินให้คุ้มค่ากับการลงทุนดั้นด้นไปถึงสวนก็ขอให้เราเพียงแต่อุดหนุนผลไม้ตามที่ต้องการแล้วจากมาจะดีกว่า แต่พอเพื่อนร่วมทางทั้งสองปลีกตัวไปห้องน้ำ ผมได้ลองถามไถ่คุณน้าคนนั้น เธอตอบว่า “จะแกะทุเรียนให้กินด้วย” นั่นหมายถึงว่าจ่ายคนละ 79 บาทนี่รวมถึงทุเรียน (นอกจากเงาะ มังคุดลูกเล็กๆ สละ และลองกอง) ผมก็เลยตัดสินว่าไหนๆ ก็ไหนๆ แล้วจ่ายมันไปเถอะ (ว่ะ) อยากกินทุเรียนในสวนนี่ด้วยแหละ

พอเพื่อนทั้งสองกลับมาผมรีบบอกข้อมูลให้ยิ้มออกว่าพวกเราจะได้กินทุเรียนหมอนทองที่สวนกันแน่แล้ว พวกเรารีบบอกน้าคนนั้นว่าเราชอบกินทุเรียนที่พอดีๆ เนื้อไม่เละไม่สุกงอม น้าเจ้าของสวนคนนั้นทำท่าเคาะๆ เลือกลูกทุเรียนที่ตรงกับที่เราอยากจะกินให้ดู พร้อมกับบอกว่าจะแกะลูกนั้นให้เรากินกัน โดยบอกว่าให้พวกเราไปนั่งบนที่พักบนศาลาที่เธอตระเตรียมไว้รับแขกโดยมีกระจาด (เหมือนถาดอาหาร) สานวางผลไม้ทั้งหลายเอาไว้รอท่า เรียกว่ากินผลไม้อื่นๆ ไปพลางรอทุเรียนจะแกะมาให้ เธอว่างั้น

แต่ยังไม่ทันเราจะคล้อยหลังเดินเข้าไปนั่งในศาลา เธอก็เปิดกล่องพลาสติกถือถาดใบใหญ่ที่มีเนื้อทุเรียนหลายเม็ดวางเอาไว้ บอกว่านี่แหละคือทุเรียนที่จะให้พวกเรากินได้ ตอนนี้พวกเราเริ่มมองหน้ากันวังเวงไม่รู้ว่าจะโดนไม้ไหนหรือแก้มือตั้งรับอย่างไร ก็ไหนบอกว่าจะแกะลูกใหม่ที่ช่วยกันเลือกช่วยกันดูอยู่เมื่อกี้ไงให้กิน และทุเรียนแต่ละเม็ดบนถาดใบนั้นก็มีเพียงไม่ถึงครึ่งหรือแค่เม็ดสองเม็ดเท่านั้นที่เป็นทุเรียนเนื้อชนิดที่เราต้องการ นอกนั้นเป็นแบบยังไม่สุกบ้าง กรอบ เนื้อซีดขาวไม่น่ากินบ้าง

เพื่อนในทีมคนหนึ่งบอกว่า “ขนาดพวกเรามีความรู้จบปริญญาตรีมากันทั้งน้าน ในสถานการณ์เช่นนี้ยังไม่รู้เลยว่าจะทำอย่างไร (เพื่อไม่ให้เพลี่ยงพล้ำหรือให้ได้ทุเรียนมากินตามที่ต้องการ)”

ใช่ว่าเราตั้งใจว่าจะไปล้มทับหรือจงใจที่จะไป “กินทุเรียน” ของเจ้าของสวนคนนั้นให้หมดสวนหรือให้เธอล่มจมไม่สมมูลค่ากับที่เก็บเงินเราไปเสียปะไร เราเพียงแต่ตั้งใจว่าไหนๆ ไปถึงเมืองจันท์ไหนๆ ไปถึงสวนผลไม้ทั้งที (ใช่ว่าชาตินี้เราจะได้ไปเที่ยวสวนผลไม้เมืองจันท์กันบ่อยๆ) ขอกินทุเรียนให้สมอยากเสียทีเถอะ ซึ่งไอ้ที่ว่ากินให้สมอยากของเรานั้นก็ไม่น่าจะเกินกว่าคนละเม็ดสองเม็ดหรือเพียงแค่ทุเรียนลูกย่อมๆ ที่เราได้เลือกเอาไว้ให้เธอแกะลูกนั้นเพียงลูกเดียว ก็น่าจะเพียงพอ

เพื่อนคนเดิมบอกว่าทุกวันนี้คนสวนรอบจัดแล้ว ไม่ใช่เกษตรกรหน้าซื่อๆ ที่จะต้อนรับขับสู้ใครด้วยน้ำใจไม่ตรีหรือต้อนรับเราด้วยความคิดแบบว่าให้พวกเขากินตามสบายกินให้เต็มที่เหมือนปากของเธอที่พร่ำบอกเราอยู่เกือบตลอดเวลาว่า ขอให้กินเยอะๆ กินกันตามสบาย

ตอนก่อนจะกลับเมื่อมีการจ่ายเงิน เราอุดหนุนผลไม้อื่นๆ ของเจ้าของสวนกลับมาด้วย โดยยอมจ่ายให้เธอไปคนละ 80 บาทถ้วน เธอยังหันมาสัพยอกเราแรงๆ ว่าน่าจะเก็บน้องๆ สามคนห้าร้อยนะ เพราะว่ากินทุเรียนของน้าไปเยอะ (!!)

พวกเราหันมามองหน้าสบตากันแล้วรู้สึกว่าทำไมสวนผลไม้ตอนกลางวันๆ ที่เมืองจันท์วันนั้นมันช่างวังเวงเสียจริง

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s