กุหลาบดอกเดียว…Handing Out Rose

เคยดูรายการ The Bachelor กันไหมครับ?

รายการนี้เป็นรายการที่ฉายทางช่องเคเบิลทีวีบ้านเราและน่าจะเป็นของค่าย ABC ของอเมริกาอีกทีหนึ่ง

ผมเองนั้นได้ดูบ้างและดูมาเป็นพักๆ มีสองสามอาทิตย์นี้ที่มาติดตามดูอีกครั้งหนึ่ง ดูแล้วก็ให้รู้สึกว่า “มันช่างงี่เง่า ไร้สาระเสียจริงๆ” แต่ก็ยังดู ซึ่งผมคิดว่าคงเป็นอาการเหมือนคนที่ติดละครน้ำเน่าของฟรีทีวีบ้านเรานั่นเอง คือรู้ทั้งรู้ว่าเขาหลอกหรือเดาเรื่องได้ออกตั้งแต่ต้นจนจบ แต่ก็ยังติดตามดู

ปกติแล้วนั้นผมไม่ค่อยจะฟันธงว่าใครหรือรายการใดจะงี่เง่าไร้สาระแต่ประการใด ค่าที่บางทีกับบางเรื่องบางรายการก็ให้ความสนุกสนานบันเทิงให้ได้หัวเราะไปได้วันๆ (โดยไม่ต้องคิดตามเพราะถึงแม้จะคิดตามก็ไม่ค่อยได้ความรู้หรือปัญญาอะไรงอกเงยมา)

รายการ The Bachelor สำหรับผู้ที่ไม่เคยดูมาก่อนนั้นก็คือจะมีชายหนุ่มหล่อล่ำและร่ำรวย ที่สำคัญจะต้องมีคุณสมบัติคือ “เป็นโสด” เข้ามาตามหารักแท้และมุ่งหวังที่จะได้แต่งงานกับสาวสวยคนใดคนหนึ่งที่มาให้เขาได้คัดเลือกด้วยวิธีการต่างๆ นานาโดยมีจำนวนทั้งสิ้น 25 คนด้วยกัน

เรื่องของเรื่องคือสาวสวยที่จะรอดเข้าไปในรอบลึกๆ จะต้องได้รับการมอบ “กุหลาบแดง” จากมือของชายหนุ่มผู้เป็น The Bachelor ซึ่งแต่ละอาทิตย์ก็จะมีการคัดออก เช่น รอบแรกจาก 25 คน คัดเหลือเพียง 16 คน จาก 16 คนเหลือ 10 คน เป็นต้น

ซึ่งไฮไลต์ของรายการนี้ก็คือตอนท้ายๆ จะต้องเหลือ “หญิงสาวผู้โชคดี” และได้พบกับรักแท้ของเธอในรายการเพียงคนเดียวและเป็นหญิงสาวผู้เดียวที่จะได้ครอง “กุหลาบดอกเดียว” ที่ยื่นมาให้จากมือชายหนุ่มคนนั้น

ผมดูรายการนี้แล้วเกิดความคิดความรู้สึกอันเป็นข้อสังเกตหลายๆ ประการคือ หนึ่ง – ในเรื่องราวของความเป็นเฟมินิสต์ที่ฝรั่งมังค่าตะวันตกผู้เชิดชูความเป็นปัจเจกชนนิยมมาเนิ่นนานไม่น่าจะเอ็นดูหรือไปกันได้เท่าไรนักกับรายการนี้ที่เอาผู้หญิงมาประชันขันแข่งแย่งชิงผู้ชายคนเดียวกัน แม้ว่าจะเป็นการแย่งชิงที่ไม่ถึงกับลงไม้ลงมือทะเลาะตบตีกันแย่งผู้ชายเหมือนในละครไทยก็เถอะ

สอง-  บรรดาหญิงสาวทั้ง 25 คนที่เข้ามาร่วมรายการและให้ The Bachelor เป็นคนคัดเลือกพวกเธอนั้นทุ่มเทความรู้สึก เอาตัวเข้าแลกไม่น้อย ทั้งกอดรัดและกอดจูบเพื่อที่จะมัดใจเขา โดยมีเป้าหมายสุดท้ายคือแต่ละอาทิตย์ขอเพียงให้เธอยังคงเป็นผู้ที่ได้รับกุหลาบจากมือของเขาอยู่

บรรดาสาวๆ อเมริกันต่างที่มาในรายการต่างเปิดเผยอารมณ์ของตัวเองมาก ทั้งหน้าตา ท่าทีและการพูดจา ไม่ว่าจะพูดจาเปิดอกกับผู้ชายคนเดียวในรายการในทำนองว่าอยากจะให้เขาตกหลุมรักหรือพวกเธอชอบอยากได้เขามาเป็นสามีเพียงใด ขณะเดียวกันพวกเธอก็เปิดเผย (ด้วยวาจาและท่าที) ที่มีต่อสตรีที่เหลือที่เป็นคู่แข่งกันอย่างตรงไปตรงมา

“ความตรงไปตรงมา” ในการแสดงออกซึ่งคำพูด การสื่ออารมณ์เช่นนี้เองที่ผมถือว่าเป็นข้อแตกต่างอย่างชัดเจนไม่ว่าจะเป็นรายการของอเมริกันหรือคนอเมริกันเองต่อคนทางเอเชียหรือคนไทยๆ อย่างเรา ที่มักจะยึดถือทำนอง “น้ำขุ่นไว้ใน น้ำใสไว้ข้างนอก” หรือบัวไม่ให้ช้ำ น้ำไม่ให้ขุ่นกันมาโดยตลอดถึงจะถือได้ว่าเป็นคนที่มีคุณสมบัติที่ดีตามาตรฐานสังคม

ที่ผมว่า “ความน่าสมเพช” มันขายได้ของรายการนี้ก็คือในที่สุดพวกเธอก็จะถูกคัดเลือกคัดออกและรอคอยการหยิบยื่นกุหลาบแดงดอกเดียวเพื่อเป็นสัญลักษณ์ว่าเธอถูกเลือกแล้ว (ให้เป็นคนรักและหวังว่าจะได้แต่งงาน) จาก The Bachelorคนนั้น โดยผู้ชมก็ถูกชักนำให้ไปติดกับบรรยากาศของความรักโรแมนติกแบบปลอมๆ ว่า กุหลาบแดงแน่แท้นั้นคือ “รักแท้” และการเริ่มต้นของความสุขสม…

อ่านมาถึงตรงนี้ ผมแค่อยากจะบอกว่านิทานเรื่องนี้ไม่ได้สอนว่าอะไร แค่คิดว่าไม่ว่าจะเป็นกุหลาบแดงดอกเดียวหรือบรรดา “เสื้อแดง” ก็ล้วนก่อรูปขึ้นมาจากมายาและการลวงตาทั้งหมดทั้งสิ้น

ป.ล. ถึงวันนี้ผมไม่ได้ติดตามและไม่ได้ดูรายการนี้อีกแล้วนะครับ แต่ถึงดูผมก็คงไม่ “อิน” อะไรนักหรอก สถานการณ์บ้านเมืองของเรากำลังปั่นป่วนเยี่ยงนี้จะมีใครที่จะยังคงมีแก่ใจดูรายการโรแมนซ์เยี่ยงนี้ได้อยู่

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s