…พลเมืองเชียงใหม่…

เมื่อกลับมาคิดๆ ดู ผมก็พบว่าในเดือนธันวาคมปีที่แล้ว (ฟังดูเหมือนนาน แต่จริงๆ แล้วเพิ่งผ่านมาเดือนที่แล้วเอง) ผมไปใช้เวลาที่เมืองเชียงใหม่ไม่น้อย

นับแล้วก็ร่วมสามอาทิตย์เลยครับ…

นัยว่าเป็นการเปลี่ยนบรรยากาศ จากเมืองร้อนดงคอนกรีตแบบกรุงเทพฯ ไปตามล่าหาลมหนาวที่เชียงใหม่ (ซึ่งนับวันเป็นเมืองใหญ่ตึกสูงปีนป่ายอากาศขึ้นทุกที…ใครก็ได้ช่วยหยุดเชียงใหม่หน่อย) เริ่มตั้งแต่ช่วงต้นเดือนธันวาฯ ซึ่งที่ถนนนิมมานเหมินทร์มีการจัดงาน NAP (ถนนคนเดินในซอยนิมมานเหมินทร์ 1) เป็นครั้งที่ 10 แล้ว ผมไปหยุดฟังเสียงจุดพลุวันพ่อดังเปรี้ยงปร้างลั่นฟ้าเชียงใหม่ก็ตอนเดินอยู่แถวๆ ถนนเส้นนั้น

แต่แล้วในช่วงเวลานั้นก็ไม่มีลมหนาว ผมได้แต่หวังว่าอาจจะมีลมเย็นๆ โชยมาสร้างบรรยากาศอีกครั้งหนึ่งก็ได้…หากว่าได้กลับขึ้นไปเยือนเชียงใหม่อีกหน

แค่คิดยังไม่ทันจะเสร็จก็บังเอิญเจอคุณพี่ท่านหนึ่งซึ่งเคยเป็นเพื่อนร่วมงานในสำนักงานเดียวกันมาก่อน คุยกันถามไถ่ทุกข์สุขแล้วก็ได้คุยแลกเปลี่ยนกันว่าพี่คนนี้กำลังจะขึ้นมาอบรม “วิชากาแฟ” กับคณะเกษตรฯ ม.ช. อีกครั้งในระหว่างวันที่ 20 กว่าๆ ของเดือนธันวาฯ ผมรีบถามว่าพอจะมีที่ว่างเหลือพอให้แทรกตัวเข้าไปสมัครเรียนได้อีกไหม เพราะชอบและสนใจเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว

งานนี้โชคดีครับ เพราะว่ายังมีที่ว่าง แถมยังเป็นคอร์สการเรียนที่ไม่มีค่าใช้จ่ายอีกต่างหาก (ไว้ถ้ามีโอกาสและลูกขยันผมจะนำความสนุกและบรรยากาศของการเรียน “วิชากาแฟ” มาเขียนสู่กันฟังนะครับ)

หน้าที่ของผมคือการพาตัวเองกลับขึ้นไปเชียงใหม่อีกครั้งในช่วงวันที่ 20 กว่าๆ ดังนั้นก็เลยคิดว่าน่าจะอยู่ Countdown ส่งท้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่กันที่เชียงใหม่ท่าจะดีกว่า เป็นการฉลองเอาเคล็ดเอาฤกษ์เอาชัยอะไรก็ว่าไป เพราะการมีคำว่า “ใหม่” ของเชียงใหม่น่าจะเป็นฤกษ์งามยามดีของการเริ่มต้นปีใหม่

ผมไม่ค่อยได้มาฉลองส่งท้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่ในต่างเมืองหรอกครับอย่าว่าแต่ที่เชียงใหม่เลย เพราะไม่ค่อยอยากจะเบียดเสียดผู้คนเดินทางกันไปตามจุดหมายปลายทางต่างๆ กันอย่างว้าวุ่นในช่วงเวลาแห่งความสุขเช่นนั้น หลายปีที่ผ่านมา ผมจึงสมัครใจที่จะอยู่นิ่งๆ เฉยๆ อยู่กับฟ้าที่ใสอากาศที่เย็นลง (เล็กน้อย) ของเมืองกรุงเสียทุกปีมา

แต่ปีนี้แตกต่างออกไป ทำให้ผมได้ไปใช้เวลาอยู่ที่เชียงใหม่ร่วมสามอาทิตย์ กลายเป็นพลเมืองเชียงใหม่ เพราะไปนอนพักที่บ้านของเพื่อนรุ่นน้องแถวซอยวัดอุโมงค์ หลัง ม.ช. เป็นเวลาหลายคืน ไม่ได้เสียสตางค์จ่ายค่าที่พักเหมือนในทุกครั้ง แต่ก็เป็นบรรยากาศที่ดี แถมยังได้ฉลองปาร์ตี้ปีใหม่ร่วมกับเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ ที่อยู่อาศัยเป็นพลเมืองเชียงใหม่ตัวจริงเสียงจริงกันอีกด้วย

ไม่รู้จะบอกว่าอะไร รู้แต่ว่าผมชอบช่วงเวลาที่ค่อยๆ คืบ ค่อยๆ คลานกับการไปใช้เวลาเป็นพลเมืองเชียงใหม่เช่นช่วงที่ผ่านมา มันทำให้เราไม่ได้ทำตัวเหมือนนักท่องเที่ยวทั่วไปที่จะขึ้นไปฉกฉวยบรรยากาศแค่ช่วงเวลาวันหยุดยาวหรือเทศกาลของเมืองเชียงใหม่ที่กลายเป็นเมืองรถติดไปทันตาเห็น (ยิ่งกว่าที่เป็นอยู่) ในช่วงวันหยุดวันพ่อและวันปีใหม่

แม้จะอยู่เสียหลายวันแต่ผมก็ไม่ได้สัมผัสบรรยากาศของลมหนาวและความหนาวเย็นอย่างที่ควรจะเป็นของเมืองเชียงใหม่ เมื่อไม่รู้จะทำอะไรต่อไปแล้วผมก็ร่ำลาเชียงใหม่กลับลงมากรุงเทพฯ อย่างเงียบๆ เมื่อล่วงเข้าปีใหม่ไปได้แล้วสองวัน…

ไม่นานหลังจากวันนั้นไม่กี่วันมีรายงานข่าวทางโทรทัศน์ว่าผู้คนกำลังทยอยเดินทางกลับคืนสู่เมืองกรุงจนมีผลทำให้การเดินทางในหลายเส้นทางโดยเฉพาะเส้นที่กลับจากทางเหนือถึงกับรถติดอย่างหนัก…เช่นทุกครั้งในยามนี้ของทุกปีที่ผ่านมา

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s