20ปี’สีสัน’ (นานแค่ไหนก็ยังรัก)

…ไม่รู้ว่าคนอื่นจะคิดหรือเคยประสบเหตุการณ์เหมือนผมหรือเปล่า ที่บางครั้งบางคราวเราคิดถึงเพื่อนสักคนที่เป็นเพื่อนเก่าเพื่อนแก่ และรู้ว่าเขาคนนั้นก็ยังคงวนๆ เวียนๆ อยู่ไม่ไกลจากตัวเรานี่แหละ เพราะยังได้ข่าวคราวมาถึงหูอยู่เป็นระยะๆ แต่จนแล้วจนเล่าก็ไม่เคยจะได้พบเจอหน้ากันอย่างตั้งใจ หรือนัดหมายมากินข้าว ถามไถ่ทุกข์สุขกันจริงๆ เลย

ผมเองมีเพื่อนๆ ในวัยเรียนที่เคยสนิทกัน (และคิดว่าน่าจะยังคิดถึงกันอยู่) ไม่น้อย แต่ทุกวันนี้ก็ไม่ค่อยจะได้ติดต่อหรือเจอหน้ากัน “ตัวเป็นๆ” และผมกับนิตยสารเล่มหนึ่งที่ชื่อว่า “สีสัน” เองก็มีความรู้สึกเยี่ยงนั้น

DSCF9686

ผมพบสีสันครั้งแรกในฉบับแรกที่ตีพิมพ์ราวปี 2531 – 2532 ตอนที่ยังเป็นวัยรุ่น ซึ่งฉบับแรกของสีสันเป็นหน้าปกคุณจินตหรา สุขพัฒน์ นางแบบยอดนิยมสมัยก่อน ผมเองไม่เคยรู้จักคนชื่อ “ทิวา สาระจูฑะ” ซึ่งเป็นบรรณาธิการ แต่พอได้เปิดดูและพลิกอ่านบทบรรณาธิการก็รู้สึกว่าเป็นข้อเขียนที่ดีและแปลกแตกต่างไปจากหนังสือบันเทิงที่มีอยู่ในยุคนั้น (20 ปีที่แล้ว!) จนไปถึงเนื้อหาข้างในของสีสันแล้วผมก็ซื้อติดไม้ติดมือกลับไปอ่านต่อที่บ้าน และหาอ่านต่อมาจนร่ำเรียนมหาวิทยาลัยไปแล้ว…ในอีกหลายปีต่อมา

ผมพบว่าตัวเองชอบอ่านบทบรรณาธิการของคุณทิวา (ซึ่งต่อมาผมก็เรียกขานเหมือนคนอื่นว่า “น้าทิวา”) และสีสันก็เป็นเหมือนลายแทงให้เด็กหนุ่มอย่างผมและเพื่อนสนิทเลือกว่าจะหาเพลงของนักร้องฝรั่งคนใดหรือหนังนอกกระแสเรื่องใดมาดู จากการวิจารณ์บันเทิงในแต่ละเล่ม สีวันจึงเข้ามาอยู่ใกล้ชิดการเติบโตทางความคิดและรสนิยมทางดนตรี ภาพยนตร์ หนังสือ และศิลปะของผมปีแล้วปีเล่า (แน่นอนว่าในตอนที่เรียนมหาวิทยาลัยผมก็ได้บอกรับเป็นสมาชิกของสีสันแล้ว)

ผมมีโอกาสได้ใช้สีสันเป็นแบบฝึกหัดในการวิเคราะห์นิตยสารในวิชา Magazine Editing ตอนเรียนอยู่ปีสาม และยิ่งทำให้ผมได้รู้จักเพื่อนคนนี้ทั้งทางร่างกายและนิสัยใจคอยิ่งขึ้น

พอเข้ามาทำงานในกรุงเทพฯ ผมมีโอกาสสัมภาษณ์พิเศษน้าทิวาหนหนึ่งเพื่อเอามาเขียนบทสัมภาษณ์ในเรื่องการจัดตั้งรางวัลสำหรับคนทำงานบันเทิงที่มาแรงคือรางวัล “สีสันอะวอร์ดส์” จนกระทั่งทุกวันนี้ (มีคำพูดสัพยอกว่าดูเหมือนชื่อของรางวัลจะเป็นที่รู้จักโด่งดังเสียยิ่งว่านิตยสารเสียอีก) และพบว่าตัวจริงของน้าทิวา ชายร่างเล็ก ขรึมๆ เสียงกังวานนั้น “ไม่บันเทิง” เลยสักนิด แต่ก็มีน้ำหนักในการใช้ชีวิตหรือคิดทำอะไรๆ ซึ่งนี่เองคงเป็นเหตุให้สีสันมีวันนี้…วันที่เดินทางมาจนครบ 20 ปีบนหนทางของการเป็นนิตยสาร ขอบอกว่าไม่ใช่เรื่องล้อเล่นแน่นอนครับที่ใครสักคนเคี่ยวเข็นลงทุนและตั้งใจทำนิตยสาร (ด้านวิจารณ์บันเทิง) ของตัวเองออกมาฉบับหนึ่งและอยู่ยง กระทั่งยืนยันว่าจะเดินทางต่อและทำต่อไป เยี่ยงเพื่อนเก่าของผม…สีสัน…ฉบับนี้

ผมยังไม่มีโอกาสแสดงความยินดีหรือส่งข้อความทางจดหมาย หรืออีเมล ไปบอกน้าทิวาและทีมงานว่า ยินดีด้วยกับการก้าวมาจนถึงหลักไมล์ของปีที่ 20 แล้วของสีสัน ดังนั้นก็ขอบอกผ่านทางบล็อกนี้เลยล่ะกันว่า ” 20 ปีไม่เปลี่ยนแปลง ถึงยังไงก็ยังรักและจะติดตามผลงานในสีสันต่อๆ ไปครับ”

www.seasonmagazine.net

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s