หัวหิน…เป็นถิ่นมีหอย

beachลุกขึ้นได้จากเตียงโรงพยาบาลไม่กี่วัน ผมก็ระเห็จออกไปหาอากาศบริสุทธิ์และอาหารอร่อยๆ หลายหลากที่เมืองริมทะเลเก่าแก่อย่างหัวหินเสียสองสามวัน ซึ่งเป็นความคิดที่ไม่ผิดพลาด เพราะอากาศดีทีเดียว อากาศไม่ร้อน มีเมฆมาก แต่ไม่มีพายุฝนกระหน่ำหรือแดดร้อนเปรี้ยงปร้างจนไม่เป็นอันเที่ยวกันพอดี

คราวนี้ผมซื้อแพ็กเกจโรงแรมใหญ่กลางเมืองหัวหินแบบสามวันสองคืนไปก่อนล่วงหน้า ซึ่งนับว่าสะดวกและราคาไม่แพงมาก แถมอาหารเช้าแบบบุเฟต์ที่รสชาติพอกล้อมแกล้มไปได้ให้กินสองเช้า

ระหว่างเดินทางก่อนเข้าถึงตัวเมืองหัวหินนั่นเอง ผมบังเอิญได้ทัศนาป้ายบิลบอร์ดข้างทางอันเบ้อเริ่มเขียนเอาไว้ว่า “นักท่องเที่ยวคือคนสำคัญของชาติ” ซึ่งน่าจะเป็นป้ายโฆษณาของการท่องเที่ยวฯ เขตนั้น ทำเอาผมหน้าบานเพราะเผลอคิดว่าตัวเองเป็นคนสำคัญ (ที่ออกไปเที่ยว) กำลังขี่ม้าขาวเอาเงินออกไปใช้ช่วยชาติแต่พอมานึกถึงจริงๆ แล้วเขาน่าจะหมายถึงนักท่องเที่ยวกระแสหลักพวกตาน้ำข้าวที่เห็นอยู่พอสมควรทั่วเมืองหัวหินมากกว่า

เราชอบพูดกันเล่นๆ ถึงสำนวนที่ว่า “หัวหินเป็นถิ่นมีหอย” ซึ่งก็จริงๆ แหละครับ เพราะช่วงที่ผมไปกำลังมีเทศกาลกินหอยจัดอยู่พอดีที่กลางห้าง Huahin Market place หรือ Village ใหญ่โตติดแอร์ตั้งอยู่ริมถนนเพชรเกษมที่เราได้แต่เฉียดกรายผ่าน แต่มิได้แวะเข้าไปชมหรือชิมหอยที่หัวหินแต่ประการใด

(ได้แต่แวะชิมอาหารทะเล อันมีกุ้งที่เผามาแห้งมาก ปูม้าต้มที่น่าจะมีสารฟอร์มาลีนและหอยแครงลวกที่เต็มไปด้วยโคลน ซ้ำยังมีกลิ่นไม่สะอาดที่ร้านซีฟู้ดดังแห่งหนึ่งริมทะเลที่ชะอำ…โอว น่าจะเหมือนกับพี่ผู้ร่วมทริปคนหนึ่งพูดว่า “อาหารทะเลที่ว่าดีๆ สดๆ ตอนนี้หากินได้ยากแม้แต่ที่ชะอำหรือที่ริมทะเล เพราะมันน่าจะถูกส่งเข้ามารวมตัวอยู่ในกรุงเทพฯ เสียหมดแล้ว)

พี่คนที่พูดประโยคเด็ดคนนี้แหละที่พูดอีกว่าครั้งหนึ่งมันเหมือนกับว่าผู้คนได้หลงลืมหัวหินไป หัวหินซึ่งเป็นเมืองพักผ่อนชายทะเลเก่าแก่ (เห็นได้จากสถาปัตยกรรมอันเป็นเอกลักษณ์ของสถานีรถไฟหัวหิน) มาตั้งแต่ยุค ร. 5 – ร.6 หรือสมัยปริศนาคุณชายพจน์ แต่ผมก็จำได้ว่าตัวเองเคยไปข่าวเรื่องการจัดการน้ำเสียหรือการบูมของสาหร่ายเขียวๆ จากการปล่อยน้ำเสียลงสู่ทะเลตรงๆ จากตัวตลาดและโรงแรมร้านค้าริมหาดหัวหินเมื่อไม่ถึงสิบปีที่ผ่านมา และยังมีข่าวฝนเหลืองและสารดีดีที ซากอัปยศของสงครามเวียดนามที่ไอ้กันทิ้งไว้ที่สนามบินบ่อฝ้ายที่หัวหินอีก ที่น่าจะทำให้คนห่างหายไม่คิดถึงหัวหินในความเป็นเมืองน่าเที่ยวไปพักหนึ่ง

DSCF7196

oldnewแต่ทุกวันนี้หัวหินคึกคักครับ และมีคนกรุงขยันฝ่ารถติดในช่วงวันหยุดหรือเทศกาลเดินทางออกไปเที่ยว (หัวหินห่างจากกรุงเทพฯ เพียง 280กิโลเมตร) มีโรงแรมเล็กใหญ่เก๋ไก๋ ร้านอาหารเก่าใหม่และร้านกาแฟร้านค้ามากมายเกิดขึ้นทุกวินาที มีการจัดเทศกาลงานฉลองอะไรที่หัวหินอยู่เรื่อยๆ มีสิ่งใหม่แทรกตัวอยู่ท่ามกลางสิ่งเก่า เช่น ร้านอาหารใหม่ๆ สีสันสดใสเปิด 24 ชั่วโมงที่ตั้งเผชิญหน้ากับร้านชาเก่าซ่กแต่รสชาติดีมีผู้คนอุดหนุนเนืองแน่นของร้านเจ็กเปี้ยะริมถนนแนบเคหาสน์ เช่นเดียวกับที่ร้านสตาร์บัคส์เองที่วางตัวอยู่ไม่ห่างอีกกี่ช่วงตึกจากร้านอาหารและชารถเข็นแห่งนี้

ผมได้ไปเห็น ไปชิมและไปชมมากับตามาแล้วว่า หัวหินวันนี้ไม่ได้มีแต่หอยเหมือนที่เราพูดกันหรอกครับ…

เพลินวาน : ร้านถวิลหาอดีตที่เที่ยวแห่งใหม่ในเมืองหัวหินDSCF7234

ทุ่งปอเทืองเหลืองสวยที่หัวหินฮิลล์ Wineyard นอกเมืองหัวหินDSCF7343

One thought on “หัวหิน…เป็นถิ่นมีหอย

  1. โห น่าไปมากอ่ะ เพื่อนผมไปเที่ยวมาหลายครั้ง และ แต่ตัวผมเองยังไม่เคยมีโอกาสได้ไปซักครั้งเลยอ่ะ อยากไปอ่ะใครจะไปผมไปด้วย (ไม่มีตังอ่ะ แหะ ๆ) *-*

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s