ไร้เหตุ แต่มีผล

ย่างเข้าหน้าฝนเช่นนี้มิค่อยจะชวนใจให้เดินทางไปไหน แต่เมื่อมีเหตุว่าจะต้องขึ้นไปเชียงใหม่ตามคำชักชวนของรุ่นพี่ที่บอกว่าน่าจะได้เวลาขึ้นไปปลูกต้นไม้กันดีไหม ผมก็เลยถือเป็นเหตุผลมีน้ำหนักใช้ได้ที่น่าจะออกจากบ้านเดินทางไกลด้วยรถยนต์ส่วนตัว

แต่แล้วพอใกล้จะถึงวันออกเดินทาง ฝนที่ตกในกรุงก็ออกอาการยืดเยื้อ พาให้ใจคอไม่ค่อยนึกถึงการท่องเที่ยวเดินทางสักเท่าไร ที่สำคัญคือเรื่องราวที่ชวนกันว่าจะไปปลูกต้นไม้ก็มีอันยกเลิกไป ทำให้เรียกได้ว่าไร้เหตุ(ผล) ของการไป แต่ในที่สุดผมก็ขึ้นเชียงใหม่ไปจนได้ ด้วยสถิติการขับรถของสารถีคู่ใจคนเดิมคือสิบชั่วโมง

ระหว่างเส้นทางมีฝนตกเฉอะแฉะหนักบ้างเบาบ้างสลับกับแดดออกเป็นระยะๆ และเมื่อไปถึงเชียงใหม่แล้วอากาศก็ปลอดโปร่งดี ไม่มีฝนตกเลยเป็นโอกาสให้ออกไปนั่งกินข้าวที่ร้านข้าวต้มย้งตรงมุมถนนเยื้องกับหอศิลป์ ม.ช. เจ้าอร่อยได้ดั่งที่คิดไว้

ก็อย่างว่าแหละครับ เมื่อไม่มีเหตุก็เลยไม่มีแผน มีอะไรให้ดูก็ดูไปตามเรื่อง มีอะไรให้ชิมก็กินได้เท่าที่กินไหว ซึ่งก็ไม่พ้นขนมหวานกาแฟที่มีอยู่ทั่วบ้านทั่วเมืองเชียงใหม่ ชนิดที่ว่าเปิดร้านใหม่กันได้เรื่อยๆ ไม่ว่าจะไปเชียงใหม่ครั้งใดเป็นต้องได้เห็นได้ชิมกาแฟร้านเปิดใหม่ทุกที (ไปคราวนี้ก็ได้นั่งร้านร่ำเปิงกาแฟที่มีบาริสต้านามว่าน้องโก้ คุณครูแห่งโรงเรียนอนุบาลหมีน้อยของคุณพี่อุ๋มอิ๋ม…ตามรูปนี้ครับ)

cafe1

cafe2

ใช่ว่าจะมีเพียงร้านกาแฟในซอยวัดอุโมงค์ร้านนี้ร้านเดียวหรอกนะครับที่ผมถือโอกาสไปลิ้มรส ร้าน Mood Mellow  (ถ้าผมจำชื่อไม่ผิด)นั่นก็อีกร้านหนึ่ง ร้านนี้อยู่บนถนนศิริมังคลาจารย์ย่านนิมมานเหมินทร์ครับ

cafe3

ร้านนี้เป็นร้านเล็กๆ เก๋ๆ ตามสไตล์อาร์ติสท์ไทวิจิตรับประกันฝีมือการตกแต่งและบรรยากาศ ส่วนเค้กและกาแฟนั้นราคาค่อนข้างสูง รสชาติไม่ค่อยจะเลิศมากเท่าใดนัก ผมน่ะชอบบรรยากาศและรสชาติของเค้กร้านดินดี ซึ่งเป็นบ้านดินอยู่ในบริเวณหอศิลป์ ม.ช. มากกว่าครับ…มีภาพให้ดูอีกเช่นเคย ภาพนี้เป็นชีสเค้กเอกลักษณ์ประจำร้านรสชาติดีครับ

cake

แม้ว่าผมจะขึ้นเหนือไปเชียงใหม่บ่อยๆ ก็ตาม แต่ทุกครั้งที่ขึ้นไปก็มักจะได้ยินได้ฟังและได้เห็นอะไรใหม่ๆ เกิดขึ้นอยู่เสมอ สมกับที่ชื่อเมืองคือเชียง ‘ใหม่’ เสียจริงๆ

สองภาพนี้คือสิ่งใหม่ๆ ที่เกิดขึ้นและกำลังจะเกิดขึ้นครับ เป็นที่พักย่านริมคลองชลประทานทางไปตลาดแม่เหียะชื่อ Beentheredonethat (อ่านว่า been-there-done-that) ซึ่งเป็นที่พักเล็กๆ มีห้องทั้งหมดไม่เกินสิบห้อง ราคาไม่แพง ตกแต่งได้แปลกตา น่าจะเป็นอีกเสน่ห์หนึ่งที่เติมลงไปในความหลากหลายของเชียงใหม่ได้

seat

พอออกนอกเมืองเลยอำเภอดอยสะเก็ดไปทางบ่อน้ำพุร้อนเองก็กำลังจะมีที่พักสไตล์ใหม่ๆ เป็นกระโจมแบบมองโกลบนเนินเขา ซึ่งก่อสร้างและตกแต่งใกล้จะเสร็จแล้ว ปลายปีคงเที่ยวและพักกันได้ท่ามกลางอากาศหนาว ตั้งชื่อเอาไว้ได้เก๋ไม่หยอก- The postcard แต่แม้จะยังไม่เปิดผมก็มีภาพมาให้ชมกันครับ(ต้องขอขอบคุณโตและคุณโกหุ้นส่วนเดอะโปสการ์ดแห่งนี้ที่เปิดให้เราได้เข้าไปชมถึงที่)

thepostcard

สุดท้ายก่อนกลับคืนเมืองกรุง ผมลากเส้นง่ายๆ เพื่อถ่ายทอดภาพวิวจากหน้าต่างห้องพักที่แลออกไปเห็นดอยสุเทพเอาไว้ในยามบ่ายคลายเครียดบ่ายหนึ่งในวันที่ไร้เหตุ แต่มีผลทำให้ผมได้ขึ้นไปเที่ยวชิมดื่มในเชียงใหม่ครับ

 

P1000712P1000788

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s