…คนปลูกต้นไม้…

สองสามวันก่อนผมเดินอยู่ริมถนนเส้นหนึ่งในกรุงเทพฯ ตั้งใจว่าจะออกไปซื้ออาหารสำเร็จรูปมาเสริมเป็นกับข้าวมื้อค่ำ ขณะที่กำลังเดินอยู่นั้นสายตาก็พลันเหลือบไปเห็นสีเขียวๆ แซมด้วยสีเหลืองของใบไม้ช่อหนึ่งวางเรี่ยอยู่ริมถนน เป็นต้นโกสนต้นหนึ่งที่ผมเห็นว่ายังมีลมหายใจอยู่ แต่โดนใครก็ไม่รู้ดึงถอนออกมาทั้งรากแล้วปล่อยทิ้งรอวันให้แห้งตายอยู่ริมถนน

พอซื้อกับข้าวใส่ถุงเสร็จแล้วเดินกลับมาผมจึงไม่รีรอที่จะหยิบเอาโกสนต้นนั้นติดไม้ติดมือกลับไปปฐมพยาบาลและอัญเชิญลงไว้ในกระถางเล็กๆ ใบหนึ่ง ใส่ดินให้น้ำเสร็จแล้วก็ตั้งเอาไว้ตรงหลังบ้านรวมกับต้นไม้อื่นๆ

ทำวีรกรรมเล็กๆ นี้เสร็จแล้วก็อดที่จะภูมิใจในตัวเองไม่ได้ที่ได้เป็นคนปลูกต้นไม้

อย่าว่าแต่การปลูกต้นไม้สักต้นเลยครับ ลำพังแค่การหาเวลาอยู่กับธรรมชาติ ได้พาสายตาไปพักผ่อนเหลียวมองต้นไม้ใบเขียวหรือฟังเสียงนกร้องจุ๊บๆ จิ๊บๆ ในกรุงเทพฯ บ้างนั้นก็ล้วนเป็นเรื่องที่มหัศจรรย์หากว่าใครสามารถทำได้อย่างสม่ำเสมอ

สำหรับผมเองไม่ค่อยได้ปลูกต้นไม้เป็นเรื่องเป็นราวนักหรอกครับ ได้แต่ตั้งใจและหาโอกาสที่จะดูแล แต่บางทีบางครั้งแค่การเอาดินมาเติมใส่ให้กับไม้กระถางต้นเดิมที่มีอยู่แล้วก็ยังไม่ค่อยได้ทำ (แต่วันนี้ผมตั้งใจว่าจะทำครับ!)

แต่แล้วก็เหมือนมีอะไรบางอย่างที่เกี่ยวพันกันที่ทำให้ผมมีเรื่องราวที่ประสบหรือเกี่ยวพันกับการปลูกต้นไม้ในพักนี้

เรื่องของเรื่องก็คือมีรุ่นพี่ที่เชียงใหม่ที่สนิทสนมกันติดต่อมาบอกว่าให้หาเวลาว่างสักวันในเดือนนี้ขึ้นไปปลูกต้นไม้กันจะดีไหมในพื้นที่เล็กๆ ที่เรามีอยู่ ซึ่งผมก็ตกปากรับคำและลองดูวันเวลาว่าจะเดินทางขึ้นเหนือวันไหน

ในระหว่างนี้ข้อความทางอีเมลที่มาจากรุ่นพี่ก็คือเรื่องเล่าของการไปติดต่อขอกล้าไม้ที่จะปลูกจากสำนักงานป่าไม้ ซึ่งได้ต้นคูณหรือราชพฤกษ์กับต้นกาสะลอง (ต้นปีบ) ส่วนต้นไผ่ที่ตั้งใจว่าจะลงไว้ตามแนวยาวด้านข้างของแปลงนั้นคงจะต้องเตรียมเอาไว้ในโอกาสหน้าฟ้าใหม่ เพราะยังไม่ได้ชำ

ผมเองมีเมล็ดพันธุ์ของต้นคูณหรือราชพฤกษ์ที่ได้รับแจกมาอยู่ซองหนึ่ง ในนั้นมีเมล็ดหน้าตาดีน่ารักเป็นเมล็ดสีน้ำตาลป้อมๆ เก้าเม็ด ผมก็เลยจัดแจงแกะห่อ กะเทาะปลายเมล็ดพันธุ์ออกเล็กน้อยตามคำแนะนำในซอง แล้วเอาเมล็ดทั้งหมดแช่น้ำทั้งไว้หนึ่งคืน ก่อนจะจัดการแยกลงกระถางเพาะใบเล็กๆ ทั้งเก้าเมล็ด

ถึงตอนนี้ผมอดคิดถึงมุขที่พี่น้องสองสาวตัวน้อยๆ ไปเพาะพันธุ์ต้นดงบุริ (ซึ่งดูเหมือนจะเป็นลูกเกาลัดหรือเปล่านะ) แล้วอดทนจนใจจดใจจ่อรอคอยทั้งคืนว่าเมล็ดที่ลงไว้จะงอกเงยออกมาเป็นต้นกล้าหรือไม่ในการ์ตูนสุดน่ารักเรื่องหนึ่ง- TOTORO

totoro1999-02aในกิจกรรมเล็กๆ ระหว่างมีชีวิต แค่การเตรียมดินให้พร้อม หยอดเมล็ดพันธุ์ ให้น้ำดูแลใส่ปุ๋ย ผลผลิตจากน้ำพักน้ำแรงก็จะงอกเงยออกมาเป็นต้นไม้ช่วยเติมออกซิเจนให้กับโลก ช่วยดูดอากาศเสีย (คาร์บอนไดออกไซด์) ดูแลลมหายใจ เพิ่มจินตนาการและความฝันในชีวิตให้กับเรา

จะเกิดได้ก็ด้วยการลองเป็น “คนปลูกต้นไม้” ดูก่อนแค่นั้น

www.totoroforestproject.org

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s