แบ่งปัน

เคยซื้ออะไรหรือขายอะไรเป็นกิโล(กรัม) ไหมครับ? และถ้าเคยผมเชื่อว่าคงหาสิ่งของใดๆ ในโลกนี้ที่จะมีราคาจต่ำประมาณกิโลฯ ละสองบาทได้ยากแล้วในวันนี้

ว่าแล้วถ้าเจอก็อยากจะเอาแบงก์ยี่สิบใส่มือแล้วเดินออกไปซื้อของที่ว่าเอามาสักสิบกิโลฯ

แต่ของอะไรจะกิโลฯ ละแค่สองบาท ถ้าไม่ใช่ของที่ดูไม่มีราคาค่างวด หรือมองไปแล้วก็แทบจะไม่เห็นมูลค่าราคา เจ้าสิ่งที่ว่านั้นก็คือ ‘เศษกระดาษ’ ครับ

วันนี้ผมเรียกพี่ซาเล้งที่เป็นชายวัยกลางคนผิวเกรียมแดดมาพร้อมกับเด็กชายตัวเล็กๆ วัยไม่น่าจะเกินสิบขวบ ถามเขาว่า “พี่ซื้อกระดาษไหม” เป็นเศษกระดาษที่เก็บรวมๆ เอาไว้นะ ถ้าซื้อราคาเท่าไหร่?

…สองบาท…คือราคาที่ตกออกมาจากปากของพี่ซาเล้ง

นาทีนี้แล้วเก็บกระดาษรวมๆ กันไม่ว่าจะเป็นบิลโทรศัพท์ ซูเปอร์มาร์เก็ต จดหมายขยะที่เป็นกระดาษที่ถูกส่งมา กระดาษปูรองไข่ไก่ ถาดพิซซ่า กล่องกระดาษขนมเค้ก กล่องนมและน้ำผลไม้ เก็บใส่ถุงกองพะเนินเอาไว้ข้างล่างบ้านจนปรากฏว่ามีร่องรอยหนูมาแทะเข้าให้แล้ว ได้กิโลฯ ละสองบาทโดยที่ไม่ต้องรวบรวมใส่ถุงไปขายตรงให้โกดังรับซื้อของเก่าเอาเองอีกที สองบาทต่อกิโลฯ ก็เอาแล้ว

แต่เรื่องนี้มีนัยที่ซุกซ่อนอยู่นะครับ มิใช่แต่เรื่องเงินหรือมูลค่าของเศษกระดาษที่เรารวบรวมเอาไว้ให้ดูเหมือนจะรกบ้านรกหูรกตา ซ้ำเวลาเรียกซาเล้งมาขายก็แทบจะไม่ได้ราคาเอาเสียเลย (ของอะไรโลละแค่สองบาท!!)

ของบางอย่างไม่มีมูลค่าในตัวเองเช่นกระดาษที่ส่งมาขายของขายตรงที่บ้านที่เรียกว่าจั้งค์เมลล์ทั้งหลายหรือแม้แต่กระดาษเล็กๆ น้อยๆ ที่เข้ามาอำนวยความสะดวกให้กับชีวิตของเราจากการติดต่อธนาคาร จากร้านอาหารหรือซูเปอร์มาร์เก็ต เมื่อหมดหน้าที่เราก็แค่เขวี้ยงทิ้งไป มันก็อาจจะไปรวมกันอยู่กับขยะอื่นๆ นานาจนหมักหมมและแยกไม่ออก กลายเป็นปัญหาขยะหรือปัญหาที่ใหญ่จนยากจะเยียวยาหรือพึ่งพิงแค่หน่วยงานกำจัดขยะให้ออกไปจากชีวิตหรือจากหน้าบ้านของเรา

แต่แค่เพียงเราเหลียวมองและฉุกใจคิดว่าเรายังช่วยกันต่ออายุและทำให้สิ่งของที่ดูเล็กน้อยไร้ค่าไร้ราคาเหล่านี้สามารถเคลื่อนไหวกลับมาสร้างประโยชน์หมุนเวียนในโลกนี้ได้อีกด้วยการรีไซเคิล (กรุณาใช้ซ้ำก่อนนะครับ อย่างกระดาษก็ใช้ให้ครบสองหน้าเสียก่อน) เก็บรวบรวมเศษกระดาษชิ้นเล็กชิ้นน้อย วันหนึ่งถุงขยะกระดาษก็จะใหญ่ขึ้นมาและก็ได้น้ำหนักหนึ่งกิโลฯ ได้เอง

ได้ต่ออายุให้ของที่ไม่ควรจะเป็นขยะทิ้งไปก่อนกาลอันควรและได้ช่วยโลก แล้วเราก็ยังได้เงินเล็กๆ น้อยๆ กลับมา เงินอีกส่วนหนึ่งก็ได้หมุนเวียนไปสร้างเศรษฐกิจเล็กๆ ให้กับบรรดาคนที่ทำอาชีพซาเล้งได้อีก เรียกได้ว่า win-win situation ทั้งนั้น ทั้งได้ดูแลโลกและได้เงินด้วย

อย่างนี้น่าจะเรียกว่าเป็นการ “แบ่งปัน” ได้หรือไม่ครับ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s