เชียงใหม่ในใจเสมอ (ภาคไซเบอร์)

16.31 น.

ณ ร้านอินเทอร์เน็ตในซอยเล็กๆ  ถนนสุเทพแถวหลัง ม.ช.

แดดยามบ่ายแก่ๆ กำลังสวย และอากาศภายนอกของเชียงใหม่ในวันนี้และตอนนี้ก็ไม่หนาวมาก เรียกว่าไม่ถึงกับร้อนเหงื่อไหลรำคาญตัวเหมือนในหน้าร้อน เย็นๆ สบายตัวแต่ไม่ถึงกับหนาวมากมาย

ไม่เหมือนสี่วันที่แล้วที่ผมเพิ่งจะมาถึงเชียงใหม่ตอนเย็นๆ แล้วตรงเข้าไปที่งาน CMU Book Fair ใน ม.ช. ซึ่งมีเพื่อนไปเปิดบูธขายหนังสือของสำนักพิมพ์วงกลมอยู่ที่งานนี้ด้วย พอเจอกันแล้วผมเดินเล่นชมหนังสือไปตามบูธต่างๆ ในงาน อากาศก็เย็นลงเรื่อยๆ และเย็นมากถึงขนาดควักเสื้อหนาวมาใส่แทบไม่ทันและเสื้อที่ว่าเตรียมขึ้นไปใส่ก็มีวี่แววว่าจะไม่หนาพอdscf3067

ผมพูดกับตัวเองว่าหนาวขนาดนี้ก็กำลังดีนะ เชียงใหม่ (อากาศตอนที่หนาวมากๆ ในวันแรกที่ผมขึ้นมาเจอที่เชียงใหม่นั้น พอฟังข่าวในเช้าวันต่อมา เรียกว่าถึงกับต้องประกาศให้เป็นอุบัติภัยหรือภัยพิบัติหนาวกันเลยทีเดียว)

ผมมาเชียงใหม่จนได้และในที่สุด…

ที่ต้องบอกว่าจนได้ เพราะปีนี้ผมเดินทางเยอะมาก ทั้งงานราษฎร์งานหลวง (ซึ่งล้วนแต่มีความหมายคือการไปเที่ยวทั้งที่ควรไปและไม่ควรไป) ใกล้และไกล ซ้ำยังเดินทางยาวนานขึ้นในแต่ละครั้ง ทำให้ปัจจัยหดหาย (หมายถึง- เงิน) แต่ถึงยังไงเชียงใหม่ก็ยังรอท่าอยู่ที่เดิมและมีมนต์เสน่ห์เรียกร้องให้เราขึ้นมาเยี่ยมเยียนอยู่เสมอ (เสน่ห์ส่วนหนึ่งที่ว่าก็คือลมหนาวหรืออากาศที่ควรจะหนาวเมื่อถึงหน้าหนาว)

เชียงใหม่มีเสน่ห์อย่างไรหรือยังมีเสน่ห์หลงเหลืออยู่อีกหรือ?

หลายคนอาจจะตั้งข้อสงสัย และหลายเดือนมาแล้วเช่นกัน ผมได้บันทึกมุมมอง ความรู้สึกของตัวเองที่มีต่อหัวเมืองใหญ่ทางภาคเหนือที่เปรียบได้กับนครหลวงแห่งล้านนาแห่งนี้ไว้ในบทความ “คนคือการเดินทาง” ในชื่อบทความว่า “เชียงใหม่ในใจเสมอ”

ที่ต้องให้ชื่อบทความนั้นไว้เช่นนี้ก็เพราะว่าสถานการณ์ในตอนที่เขียนบทความนั้นมีปัญหาเรื่องฝุ่นหมอกควันพิษเกิดขึ้นกับเชียงใหม่ ทำให้คนที่อยู่เชียงใหม่เองก็จะต้องเผชิญกับสภาพอากาศเลวร้าย สิ่งแวดล้อมที่ไม่ดี ส่งผลให้คนเชียงใหม่หวาดเกรงกันว่ามนต์เสน่ห์ด้านการท่องเที่ยวของเมืองแม่เหล็กอย่างเชียงใหม่ที่เคยมี จะไม่สามารถดึงดูดนักท่องเที่ยวให้มาเยือนเชียงใหม่ได้เหมือนเคย มีหลายเสียงของเพื่อนๆ พี่ๆ ที่เชียงใหม่ที่ผมรู้จักที่พูดไปในทางนี้ ว่าถ้าไม่มีคนมาเที่ยว เศรษฐกิจของเมืองเชียงใหม่ท่าจะแย่ จากสถานการณ์เศรษฐกิจของประเทศไทยทั่วไปที่ไม่ดีอยู่เป็นทุนเดิมอยู่แล้ว

ผมจำไม่ได้ว่าตัวเองเขียนถึงเชียงใหม่เอาไว้อย่างไรในบทความที่ว่านั้น แต่จำได้ว่าผมเขียนมันออกมาจากความรู้สึก ความรักและผูกพันต่อเมืองนี้ แม้ว่าหรือไม่ว่าเชียงใหม่จะเปลี่ยนแปลงไปอย่างไร ผมก็ยังรัก ปรารถนาดีและอยากจะกลับมาเยือนเชียงใหม่อยู่เสมอ…มิแปรเปลี่ยน

แล้วการเดินทางขึ้นเหนือในวันนี้ก็เพื่อจะยืนยันคำคำนั้นว่า “เชียงใหม่ในใจเสมอ” แม้ว่าวันนี้จะไม่มีการคัดค้านการสร้างตึกสูงในซอยวัดอุโมงค์ที่บดบังวิวดอยสุเทพและสร้างปัญหาจราจรให้กับถนนสุเทพและซอยวัดอุโมงค์ ไม่มีประเด็นเรื่องการคัดค้านไนท์ซาฟารี แต่เชียงใหม่วันนี้กำลังมีปัญหาเรื่องโครงการขยายถนนของทางเทศบาล (น่าจะเป็นเทศบาลนะครับผิดพลาดประการใดจะนำมาบอกต่ออีกครั้งหนึ่ง) ตามร้านรวงที่ได้เห็นบนถนนแถวกาดหลวงหรือตลาดวโรรสก็ติดป้ายนี้ ไม่เว้นหน้าร้านค้าแถวถนนนิมมานเหมินทร์ที่ขึ้นป้าย “เราคัดค้านโครงการขยายถนน” กันเด่นชัด นอกจากนี้ยังมีโครงการก่อสร้างประตูระบายน้ำที่ภาคีฮักเชียงใหม่เรียกร้องให้คนเชียงใหม่หันมาสนใจและร่วมใจกันไม่เอาโครงกาพัฒนาเช่นนี้ (อันนี้ผมอ่านมาจาก “ไม่รักไม่บอก” ลายแทงของกินอร่อยในเชียงใหม่ ซึ่งออกมาเป็นเล่ม4  แล้ว)

cmcm2ไว้มาคุยกันต่อครับ ไว้จะเอาภาพมาให้ชมกันด้วย ขอตัวไปเดินเล่นรับลมเย็น (ที่ไม่ถึงกับหนาว) ก่อนนะครับ

16.54 น.

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s